"თბილისის ქუჩებში ხეტიალი ნუ მომიშალოს ღმერთმა" - ლადო ასათიანის ეს უკვდავი ფრაზები ხშირად მახსენდება და ახლაც "სახეტიალოდ" მივდივარ. წამოდით ჩემთან ერთად და იცით სად? - არც მეტი არც ნაკლები - რომში! 

ჩვენი დედაქალაქის ერთ-ერთ ძველ უბანში ორიოდე წლის წინ რომის ქუჩა გაჩნდა. დარწმუნებული ვარ, ამ პატარა ქუჩაზე ავლა-ჩავლისას, იქ მაცხოვრებლების გარდა, ახალი აბრა დღემდე არ შეუმჩნევიათ. არა უშავს,  ამიერიდან გეცოდინებათ - ვარციხის ქუჩა რომის ქუჩად გადაიქცა. 

მხატვარმა თეიმურაზ შვანგირაძემაც, რომელმაც სიყრმის მოგონებებს მიუძღვნა ტილო "ვარციხის ქუჩა", მასთან სტუმრად მისული იტალიის საელჩოს   თანამშრომლისგან შეიტყო სახელცვლილების შესახებ. "ამ ტილოს რომ შეხედა,  წამოიძახა - ეს ხომ ჩვენი რომის ქუჩააო და ეს თბილისის "ქუჩების მემატიანე" გაოცებული დამტოვა" - ამბობს თეიმურაზ შვანგირაძე. 

უზნაძისა და დავით აღმაშენებლის გამზირების ერთ-ერთ შემაერთებელ  პატარა ქუჩაზე საუკუნენახევრის წინ აგებული სახლები კოლორიტულ ფერებს მატებენ. თავად ქუჩა, მართალია, რომივით მრავალსაუკუნოვანი არ არის, მაგრამ მესამე ასწლეულში კი არის გადასული. ის  "ძვე

ლ კუკიაში" მდებარეობს და მე-19 საუკუნის დასაწყისშია გაჩენილი. 1851 წლიდან, დაახლოებით იმ პერიოდიდან,  როდესაც  სოფელი კუკია თბილისს შეუერთდა, სემიონოვის სახელს ატარებდა; 

1925-26 წლებში არაზინდოს სახელს;  1926 წლიდან 2009 წლამდე კი ვარციხის ქუჩით იყო ცნობილი. 

ვასილი ნიკოლოზის ძე სემიონოვი, ვის სახელსაც ეს ქუჩა ატარებდა   ამიერკავკასიის საბჭოს წევრი (1842), ნამდვილი სამოქალაქო მრჩეველი (1848-1852) და სასწავლო ოლქის მზრუნველი იყო; ვარციხე სოფელია ბაღდათის რაიონში. გაცილებით რთული აღმოჩნდა "არაზინდოს" ტოპონიმიკის დადგენა. ბოლოს ისევ ეროვნული ბიბლიოთეკის პერიოდული ლიტერატურის  კატალოგებმა მიშველეს. "არაზინდო" ერთ-ერთი სასტუმრო აღმოჩნდა აბასთუმანში, რომლის გახსნის თაობაზე 1924 წლის გაზეთ "კომუნისტის" რამდენიმე ნომერში იყო ინფორმაცია. 

შემდეგ გასეირნებამდე, თბილისში....

ნინო გედენიძე